W centrum uwagi absolwentów: Jessica z kohorty 25 ściga się w stronę swojej przyszłości

Jessica zawsze miała w sobie wyścig. Jej miłość do inżynierii sportów motorowych i wyścigów samochodowych zaprowadziła ją od skoku wzwyż na Oxford Brookes University, od budowania buggy na lekcjach motoryzacji w szkole średniej do McLaren Racing i Extreme E oraz z Chicago na pustynie Arabii Saudyjskiej. Ale zanim jeszcze odkryła swoją miłość do sportów motorowych, miała w sobie wyścig, który napędza ją do podążania za swoimi pasjami, gdziekolwiek ją zabiorą, i do budowania po drodze społeczności nauki i wsparcia. 

Kiedy Jessica rozpoczęła naukę w gimnazjum w ramach programu dla uzdolnionych, przez całe życie była matematyczną maniaczką, ale jej edukacja nigdy nie zachęciła jej do wyjścia poza swoją strefę komfortu. Jednak od samego początku udział w skoku wzwyż pomógł jej przedefiniować wyzwania nie jako bariery, ale jako możliwości uczenia się i rozwoju:

„Skok wzwyż dał mi bezpieczną przestrzeń do porażki. Lub podobnie, możliwość nauczenia się czegoś nowego, a potem nie lubienia, ma jakiekolwiek konsekwencje. Nasi nauczyciele powiedzieli: „Niektórzy z Was prawdopodobnie nigdy wcześniej tego nie widzieli. I w porządku, że nie widziałeś wcześniej czegoś takiego, ponieważ nie oczekujemy, że jako człowiek kiedykolwiek będziesz wiedział wszystko. Więc jest w porządku. Nie spiesz się, naprawdę przyjrzyj się tym informacjom, a jeśli nadal czegoś nie rozumiesz, zadaj pytanie.

W bezpiecznej przestrzeni skoku wzwyż, która zachęca do eksploracji bez konsekwencji, Jessica znalazła podobnie myślących rówieśników, którzy „kujonów takich jak ja, którzy byli niezręcznie dobrzy w jednym przedmiocie lub niezręcznie dobrzy we wszystkim i potrafili razem poszperać”. Po spędzeniu większości życia w tej samej grupie uczniów, High Jump otworzyła przed sobą świat nowych ludzi z różnych środowisk, z którymi mogła nawiązać więzi przyjaźni i dzielić się nauką.

„Matematyka była naszą ostatnią sesją tego dnia, ale zamiast wracać do domu, zdecydowanie zostawaliśmy później i mówiliśmy: OK, chłopaki, zabierzmy się do pracy i pobrudzmy się. Zróbmy dodatkowe zadanie z książki dla zaawansowanych. Staraliśmy się być prawdziwymi matematykami. Myśleliśmy, że od razu rozwiążemy jeden z nierozwiązywalnych wzorów i, jak ważna wiadomość, siódmoklasiści są w stanie rozwiązać ten wcześniej nierozwiązywalny wzór”. 

Chociaż Jessica przez całe życie kochała inżynierię, nie wiedziała, dokąd ta miłość zaprowadzi ją w przyszłości. Niezrażona żadnymi przeszkodami, które mogłyby stanąć jej na drodze i nie obawiając się porażki, Jessica żarliwie badała potencjalną przyszłość w architekturze, inżynierii chemicznej i inżynierii lotniczej i żadna z nich nie wydawała się dokładnie właściwa. „Nauczyłem się cierpliwości podczas tego procesu dzięki skokowi wzwyż, ponieważ przez te wszystkie lata mówiono mi, że możesz nawet nie wiedzieć na pierwszym roku studiów, co jest dla ciebie dobre. Wprowadzanie zmian jest w porządku i można je odkrywać.”

Dorastając, Jessica zawsze towarzyszyła jej matce, która musiała zawieźć do mechanika białą czterodrzwiową hondę. Przyglądała się, jak jej matka, imigrantka z Ekwadoru, miała trudności w rozmowie z mechanikami, którzy nie mówili po hiszpańsku i pobierali zawyżone ceny za usługi. W ostatniej klasie liceum Jessica zapisała się na zajęcia z podstaw motoryzacji, ponieważ chciała poznać tajniki samochodu, nauczyć się samodzielnie wymieniać olej i pomóc matce upewnić się, że nie zostanie wykorzystana. nie więcej. Jej praktyczne pragnienie wiedzy szybko przerodziło się w ognistą pasję. Jej matematyczny mózg kręcił się. Jej miłość do inżynierii gwałtownie wzrosła. Miłość do nauki w grupie i środowisko pracy oparte na współpracy, które odkryła w High Jump, ponownie odnalazła w inżynierii sportów motorowych.

Jessica jest jak ćma w ogniu, jeśli chodzi o wykorzystywanie szans w swoim życiu. Wkrótce po tym, jak poczuła, że rodzi się w niej pasja, szybko zagłębiła się w badania świata sportów motorowych, szukając stopy w drzwiach świata, który był jej głęboko obcy. „Dużo szukałem i sprawdzałem, gdzie wszyscy z Formuły 1, IndyCar i NASCAR studiowali na uniwersytetach i odkryłem, że wielu z nich studiowało na Uniwersytecie Oxford Brookes. Podjąłem więc wspaniałą decyzję o złożeniu wniosku.” 

Odkąd dwa lata temu Jessica została przyjęta do programu inżynierii sportów motorowych w Oxford Brookes, ciężko pracowała, aby wykorzystywać okazję za okazją do zaistnienia w branży, która pomimo zysków pozostaje bardzo odizolowana i zdominowana przez mężczyzn:

„Uznaję, że jestem Latynoską pierwszego pokolenia. Nie ma nas wielu w branży sportów motorowych! Mój pierwszy rok w Anglii był najcięższy, ponieważ nie tylko doświadczyłem różnicy kulturowej, ale także nie mogłem zrozumieć reakcji ludzi na to, że uczestniczę w tego typu programach, w tego typu przestrzeniach i próbuję wywołać we mnie uczucie „och”. , jesteś tu tylko dlatego, że jesteś dziewczyną. Przepychałam się, przepychałam się przez to i po prostu czułam tę wewnętrzną pewność, że są ludzie, którzy uczą się samochodów w wieku czterech lat i, co dla nich pech, oto dziewczyna, która w wieku 19 lat po raz pierwszy nauczyła się o samochodach i wymianie oleju i jest na tym samym uniwersytecie, na tych samych zajęciach, z tymi samymi profesorami. Kiedy już postawiłem stopę w drzwiach, miałem ochotę je wyważyć na oścież.

Pomimo posiadania „nigdy wcześniej nie widziałem klasycznego samochodu”, Jessica została młodszym inżynierem wyścigowym w Oxford Universities Motorsport Foundation, organizacji prowadzonej przez studentów, która buduje samochody do udziału w wyścigach na tak klasycznych torach, jak tory Goodwood i Silverstone. Pracując nad tymi samochodami, Jessica zaczęła opracowywać „podstawy do nauki najdrobniejszych rzeczy, terminologii i różnic w tym, jak różnym ludziom może podobać się konfiguracja samochodu”. 

Teraz Jessica robi wszystko, co może – od możliwości w szkole, przez pracę w namiocie handlowym podczas wyścigu NASCAR w Chicago, po prestiżowe programy branżowe – aby zanurzyć się w świecie samochodów i uczyć się od ludzi, którzy już ugruntowali swoją pozycję w przemysł. Jessica została wybrana do udziału w prestiżowym programie McLaren 60 Scholars, programie mającym na celu zachęcanie i wspieranie kolejnego pokolenia kobiet-liderów w dziedzinach STEM. W ramach programu odwiedziła siedzibę McLarena w Woking w Anglii i uzyskała niesamowity dostęp do inżynierów McLarena, załóg postojowych i kierownictwa, w tym dyrektora generalnego McLaren Racing Zaka Browna, zyskując dogłębne zrozumienie nie tylko wewnętrznego funkcjonowania jednego z największych zespołów wyścigowych na świecie, ale także realizacja, której echa sięgają czasów jej występów w skoku wzwyż: 

„Pracując z inżynierami zajmującymi się pit stopami, musiałem zrozumieć, jak można przyswoić tak ogromną ilość informacji i nie załamać się. Dali mi niesamowitą wiedzę, że musisz po prostu pamiętać, że jesteś tylko osobą pośród tego wszystkiego. Podobnie jak w Skoku wzwyż, sprawiły, że poczułam, że nie muszę wiedzieć wszystkiego od początku. Nie ma tajnej recepty. Naprawdę potrafię się w tym zagłębić, przetrawić, dać z siebie wszystko i rozwijać się na swój własny sposób”.

Za pośrednictwem McLarena 60 Jessica złożyła podanie i została wybrana jako jedna z zaledwie dwóch uczniów, którzy pełnili funkcję Ambasadora STEM serii wyścigów Extreme E. Na początku tego roku została zabrana na pustynie wokół Dżuddy w Arabii Saudyjskiej, gdzie, między innymi, prowadziła wycieczki VIP dla gości i sponsorów po padoku, odpowiadając na ich pytania dotyczące inżynierii terenowych samochodów elektrycznych i przyszłe przejście serii na wyścigi napędzane wodorem. Po drodze miała okazję porozmawiać z trzykrotnym mistrzem W Series i obecnym kierowcą wyścigowym Indy NXT Jamiem Chadwickiem, kierowcą rajdowym i właścicielem zespołu Extreme E Carlosem Sainzem seniorem oraz jedną z osób zarządzających wyścigiem Extreme E w Phoenix później tego roku roku i nie pozwoliła, aby ta szansa została zmarnowana: „Po prostu wymienialiśmy się pomysłami na temat tego, co moglibyśmy zrobić podobnie, a inaczej niż Jedah, kiedy pojedziemy do Phoenix, i pomyślałem: wow, właśnie rozmawiałem z osobą organizującą to ogromne wydarzenie, a on mnie słuchał i moje pomysły, które przychodziły mi do głowy z prędkością tysiąca mil na godzinę!”

Spoglądając w przyszłość, zaczynając od stażu w dziale sportów motorowych NASCAR firmy GM tego lata, Jessica nadal wykorzystuje cały rozwój zdobyty podczas skoku wzwyż, wnosząc zapał do pełnego pasji poszukiwania nowych możliwości oraz otwartość i łatwość nawigacji w dowolnym miejscu i rozmawiaj z kimkolwiek w dowolnym pomieszczeniu (lub na torze wyścigowym), bez względu na to, jak sławny i wpływowy może być.

„Myślę, że przed skokiem wzwyż byłam po prostu dziewczyną liczącą. W rozmowach z ludźmi byłem niezwykle analityczny i czułem się jak robot, analizując, kto jest w pomieszczeniu i w jaki sposób muszę dostosować się do tego, jacy są. Ale teraz czuję, że mogę rozmawiać z każdym na każdy temat, niezależnie od dynamiki mocy, różnicy wieku czy czegokolwiek innego. A to nadal otwiera mi drzwi.”

W ciągu zaledwie trzech krótkich lat, odkąd przeprawiła się przez staw, aby realizować swoje marzenia o inżynierii w sportach motorowych, Jessica przebiła wszystkie bariery, które stanęły jej na drodze, i nie tylko zyskała oparcie, ale od razu zajęła miejsce kierowcy na torze do niesamowitej kariery, ścigając się na sam szczyt świata sportów motorowych.

Posłuchaj, co oznacza dla Jessiki wspieranie skoku wzwyż